Νέα γραπτά υπομνήματα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης θα καταθέσουν η ΠΓΔΜ και η Ελλάδα, για την υπόθεση της προσφυγής της ΠΓΔΜ κατά της Ελλάδας.
Όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, λαμβάνοντας υπόψη τις θέσεις των δύο χωρών που παρουσιάστηκαν στη συνάντηση των εκπροσώπων τους με τον πρόεδρο του Δικαστηρίου, στις 9 Μαρτίου στη Χάγη, αποφάσισε η ΠΓΔΜ να καταθέσει νέο γραπτό υπόμνημα μέχρι τις 9 Ιουνίου 2010 και η Ελλάδα να απαντήσει, ως τις 27 Οκτωβρίου 2010.
Σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων της ΠΓΔΜ, «ΜΙΑ», τα Σκόπια ζήτησαν από το Δικαστήριο να υποβάλλουν νέο γραπτό υπόμνημα, με το οποίο θα απαντούν στις θέσεις που προβάλλει η Αθήνα στο δικό της αρχικό υπόμνημα.
Η ελληνική πλευρά δεν είχε αντίρρηση να ικανοποιηθεί αυτό το αίτημα, εφόσον θα μπορεί με τη σειρά της να καταθέσει νέα απάντηση και να διαθέτει ανάλογο χρονικό διάστημα γι' αυτό το σκοπό.
Μετά από αυτό, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, όρισε χρονοδιάγραμμα για την υποβολή νέων μνημονίων από τις δύο χώρες. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας κατάθεσης των υπομνημάτων από τις δύο χώρες, το Δικαστήριο της Χάγης θα καθορίσει την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης.
Στη δεύτερη φάση της εξέτασης της προσφυγής της ΠΓΔΜ, θα ακολουθήσει ανάπτυξη των εκατέρωθεν επιχειρημάτων σε προφορική διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου.
Σύμφωνα με τους Κανόνες Διαδικασίας του Δικαστηρίου, τα γραπτά υπομνήματα της ΠΓΔΜ και της Ελλάδας θα παραμείνουν εμπιστευτικά μέχρι και την έναρξη της προφορικής διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου.
Υπενθυμίζεται ότι η ΠΓΔΜ είχε υποβάλει το αρχικό της υπόμνημα στις 20 Ιουλίου 2009 και η Ελλάδα στις 19 Ιανουαρίου 2010. Η ΠΓΔΜ κατέθεσε στις 13 Νοεμβρίου 2008 προσφυγή κατά της Ελλάδας ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, επικαλούμενη παραβίαση εκ μέρους της Ελλάδας του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995, λόγω της υποτιθέμενης αντίρρησης (objection) της Ελλάδος στην πρόσκληση για προσχώρηση της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, στη Σύνοδο Κορυφής της Συμμαχίας, τον Απρίλιο του 2008.
Ωστόσο, η Ελλάδα υποστηρίζει ότι πρόκειται περί ομόφωνης απόφασης των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ που ελήφθη στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου, και ως εκ τούτου δεν υπήρξε καμία παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995.