Ελάχιστες φάσεις, δυνατές μονομαχίες, μία αποβολή και το μηδενικό παθητικό αυτοσκοπός. Σε αυτούς τους τέσσερις άξονες κινήθηκε ο τελικός του 19ου Παγκοσμίου Κυπέλλου στο στάδιο «Soccer City» του Γιοχάνεσμπουργκ που βρήκε νικήτρια την Ισπανία, η οποία χρειάστηκε 116 λεπτά αγώνα για να κάμψει με 1-0 και χρυσό σκόρερ τον Ινιέστα την αντίσταση της σκληροτράχηλης Ολλανδίας, η οποία για τρίτη φορά έφτασε στην πηγή (συμμετοχή στον τελικό του Μουντιάλ) και νερό δεν ήπιε.

Η εικόνα της Ολλανδίας έδειξε ότι ο φαν Μάρβαϊκ είχε μελετήσει καλά τον αντίπαλό του. Έχοντας παρατάξει σωστά τους παίκτες του, ο Ολλανδός ομοσπονδιακός τεχνικός βραχυκύκλωσε το γνωστό passing game των «φούριας ρόχας», οι οποίοι δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν όπως ήθελαν. Ωστόσο, με τον τρόπο αυτό, ο τεχνικός των «οράνιε» θυσίασε στο βωμό της ουσίας και της σκοπιμότητας το θέαμα, με αποτέλεσμα το συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι του παιχνιδιού να μη θυμίζει σε τίποτα τις έως τώρα εμφανίσεις των δύο ομάδων.

Παρ’ όλα αυτά, οι Ισπανοί κατάφεραν σε αρκετές περιπτώσεις να φανούν απειλητικοί για την εστία του Στεκέλενμπουργκ, αφού οι Ίβηρες ήταν αυτοί που είχαν την επιθετική υπεροχή, την ώρα που οι Ολλανδοί περίμεναν την ευκαιρία να απειλήσουν μέσω αντεπιθέσεων. Έτσι, μόλις στο 5ο λεπτό ο Ράμος έπιασε κεφαλιά σε φάουλ-γέμισμα του Τσάβι, με τον Ολλανδό τερματοφύλακα να λέει «όχι», ενώ στο 12’ ο Βίγια έκανε το δυνατό σουτ, αλλά έστειλε τη μπάλα στην εξωτερική πλευρά των διχτύων.

Πέραν αυτού ουδέν στο πρώτο μέρος. Δυνατές μονομαχίες, κυρίως στο χώρο του κέντρου, σκληρά μαρκαρίσματα, κάρτες και το θέαμα απόν. Το μοναδικό αξιόλογο σημείο στο πρώτο ημίχρονο ήταν ένα δυνατό σουτ του Ρόμπεν από πλάγια στις καθυστερήσεις, το οποίο έβγαλε κόρνερ ο Κασίγιας.

Χωρίς να δρέπει δάφνες ποιότητας, το δεύτερο ημίχρονο ήταν αισθητά καλύτερο από το πρώτο. Οι δύο ομάδες αποφάσισαν να αφήσουν για λίγο την έμφαση στα μετόπισθεν και να βγουν περισσότερο στην επίθεση. Δεν έδειξαν, βέβαια, σπουδαία πράγματα, όμως σίγουρα το δεύτερο 45λεπτο είχε περισσότερη ταχύτητα, αλλά την ίδια έλλειψη σε θέαμα.

Τουλάχιστον στο δεύτερο μέρος είδαμε και κλασικές ευκαιρίες, μία από την κάθε ομάδα. Την αρχή έκανε στο 62’ η Ολλανδία, όταν ο Σνάιντερ πέρασε την κάθετη μπαλιά στον Ρόμπεν, αυτός απέφυγε τον Πουγιόλ, βγήκε μόνος προ του Κασίγιας, αλλά ο τερματοφύλακας της Ισπανίας είχε βγει έγκαιρα και μπλόκαρε τη μπάλα. Οκτώ λεπτά αργότερα είχε έρθει η σειρά της Ισπανίας να χάσει μεγάλη ευκαιρία, όταν ο Νάβας σέντραρε, η μπάλα πέρασε κάτω από τα πόδια του Χάιτινχα, ο Βίγια πλάσαρε από ευνοϊκή θέση, αλλά ο Ολλανδός αμυντικός διόρθωσε το λάθος του και έδιωξε σε κόρνερ, αποσοβώντας το 1-0. Η Ισπανία έχασε ακόμη μια ευκαιρία στο 77’, όταν η κεφαλιά που έπιασε ο Ράμος πέρασε λίγο έξω από τα δοκάρια του Στεκέλενμπουργκ.

Μετά τις χαμένες ευκαιρίες, οι δύο ομάδες αποφάσισαν προφανώς ότι τις συνέφερε να διαφυλάξουν τα νώτα τους και το μηδενικό παθητικό και ξαναμπήκαν στο «καβούκι» τους, με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στην παράταση. Η Ισπανία είχε και στο έξτρα ημίωρο την πρωτοβουλία των κινήσεων και έχασε μοναδική ευκαιρία με τον Φάμπρεγας να βγαίνει στο 95’ τετ α τετ με τον Στεκέλενμπουργκ, ο οποίος απέκρουσε με τα πόδια το πλασέ του Ισπανού. Στη συγκεκριμένη φάση, όχι μόνο δεν έβαλε γκολ η Ισπανία, αλλά παραλίγο και να το δεχθεί, καθώς οι Ολλανδοί βγήκαν αμέσως στην αντεπίθεση, ο Ρόμπεν έκανε τη σέντρα από δεξιά, αλλά ο Ματάισεν έστειλε με κεφαλιά τη μπάλα λίγο άουτ.

Τέσσερα λεπτά πριν τη λήξη της παράτασης ο Νάβας έκανε το σουτ μέσα από την περιοχή και από πλάγια δεξιά, αλλά η μπάλα σταμάτησε στον φαν Μπρόνκχορστ και κατέληξε κόρνερ. Είχε προηγηθεί το «μπλοκάρισμα» του Ινιέστα, ο οποίος βρέθηκε μόνος προ του Στεκέλενμπουργκ και, έχοντας δύο επιλογές (είτε να σουτάρει γρήγορα είτε να περάσει στον Βίγια που ερχόταν από πίσω επικίνδυνα), επέλεξε να καθυστερήσει με τη μπάλα στα πόδια, με αποτέλεσμα να διώξουν οι Ολλανδοί. Το πρώτο ημίχρονο της παράτασης έληξε με τον Φάμπρεγας να σουτάρει λίγο έξω από το αριστερό κάθετο δοκάρι της Ολλανδίας.

Μπορεί ο Ινιέστα στη φάση του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης να μην πέτυχε κάτι, αλλά τουλάχιστον κατάφερε να αλλάξει τις αριθμητικές ισορροπίες στο 109ο λεπτό του αγώνα, όταν ταλαιπώρησε την ολλανδική άμυνα, ξέφυγε από τον Χάιτινχα και ο τελευταίος τον σταμάτησε αντικανονικά πριν μπει μέσα στην περιοχή. Ο διαιτητής του τελικού Χάουαρντ Γουέμπ δεν δίστασε να δείξει στον Ολλανδό αμυντικό τη δεύτερη κίτρινη και μαζί την άγουσα για τα αποδυτήρια. Σαν αυτό να μην ήταν ικανό να χαρακτηρίσει τον Ινιέστα την πιο αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του τελικού (είχαν προηγηθεί λανθασμένες ενέργειες και ασυνεννοησίες με τους συμπαίκτες του) ήρθε η αποβολή του Χάιτινχα αρχικά και εν συνεχεία το γκολ του τελικού για να τον χρήσουν (είτε τυπικά είτε ουσιαστικά) Man of the Match. Έτσι, στο 116ο λεπτό του τελικού, ο Ματάισεν κάνει το λάθος, ο Φάμπρεγας πασάρει στον Ινιέστα που είναι αφύλακτος και σε κανονική θέση στην περιοχή κι αυτός με διαγώνιο σουτ γράφει το 1-0 και στέλνει τους «φούριας ρόχας» στον 7ο ουρανό, στέφοντας παράλληλα την Ισπανία Πρωταθλήτρια Κόσμου. Το 19ο Παγκόσμιο Κύπελλο πέρασε στην ιστορία.

Οι συνθέσεις:

Ολλανδία: Στεκέλνμπουργκ, φαν ντερ Βιλ, Χάιτινχα, Ματάισεν, φαν Μπρόνκχορστ, φαν Μπόμελ, ντε Γιονγκ (99’ φαν ντερ Φάαρτ), Κάουτ (71’ Ελία), φαν Πέρσι, Σνάιντερ, Ρόμπεν
Ισπανία: Κασίγιας, Ράμος, Καπντεβίλα, Πουγιόλ, Πικέ, Τσάβι, Τσάμπι Αλόνσο (87’ Φάμπρεγας), Μπούσκετς, Ινιέστα, Πέδρο (60’ Νάβας), Βίγια (106’ Τόρες).